﷽ الکافي ج۲ ص۳۹۷ :
عَنْ ضُرَيْسٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْصادِق عَلَیهِ الْصَّلَواتُ و السَّلاَم : : فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «وَ مٰا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللّٰهِ إِلاّٰ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ» قَالَ شِرْكُ طَاعَةٍ وَ لَيْسَ شِرْكَ عِبَادَةٍ وَ عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «وَ مِنَ لنّٰاسِ مَنْ يَعْبُدُ اَللّٰهَ عَلىٰ حَرْفٍ » قَالَ إِنَّ الْآيَةَ تَنْزِلُ فِي الرَّجُلِ ثُمَّ تَكُونُ فِي أَتْبَاعِهِ ثُمَّ قُلْتُ كُلُّ مَنْ نَصَبَ دُونَكُمْ. شَيْئاً فَهُوَ مِمَّنْ «يَعْبُدُ اَللّٰهَ عَلىٰ حَرْفٍ» فَقَالَ نَعَمْ. وَ قَدْ يَكُونُ مَحْضاً .
ضريس درباره اين گفتار خداوند عز و جل: «و بيشتر آنها به خدا ايمان نمىآورند مگر آنكه مشرك هستند.» از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله و سلامه علیه روايت مىكند كه فرمود: مقصود شرك در اطاعت است و شرك در پرستش نيست و درباره اين گفتار خداوند عزّ و جلّ: و برخى از مردم كسانى هستند كه خدا را در كنار مىپرستند.» امام صلوات الله و سلامه علیه فرمودند: به تحقيق آيهاى درباره شخصى نازل مىشود. سپس درباره پيروانش صدق مىكند. سپس گفتم: هركس غير از شما {معصومین} امامی برای خود قرار دهد، از كسانى است كه خداوند را از كنار مىپرستد. امام صلوات الله و سلامه علیه فرمودند: آرى شرك محض است.
