این حرز برای دفع دشمن مجرب است البته باید اول حق بود که این ملاک است مگر نه برای اهل باطل بی اثر است

دو دعای کوتاه  که شبیه هم هستند ،  برای در امان  ماندن از هر شرّی  هر کدام را که بخوانید فرقی ندارد هر دو معتبرند ، اگر کسی به باطن آنها پی ببرد دیگر این دعاهای کوتاه را ترک نخواهد کرد

ابان از سليم نقل كند كه گفت: پيرامون امير مؤمنان عليه السّلام نشسته بوديم، نزد حضرتش گروهى از اصحاب وى حضور داشتند، فردى به حضرتش گفت: اى امير مؤمنان! چه خوب بود كه مردم را به يارى خويش فرا مى‌خواندى! حضرتش برخاست و خطبه خواند و فرمود: بدانيد كه من شما را به يارى خويش خواندم برنخاستيد، اندرزتان دادم نپذيرفتيد،

در آخرین روزهای زندگی رسول خدا صلی الله علیه و آله حضرت خودی ها را خواستند و نا محرمان را بیرون کردند و درباره اتفاق های آینده صحبت فرمودند و از 12 امام هدایت و نامهایشان سخن فرمودند و از دولت مهدی آل محمد علیهم السلام فرمودند و از شهادت حضرت صدیقه طاهر و شهادت امام مجتبی و سید الشهداء علیهم السلام سخن فرمودند

عمار ساباطى گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: كداميك از اين دو بهتر است‌؟: عبادت پنهانى با امام پنهان از شما خانواده در زمان دولت باطل يا عبادت در زمان ظهور و دولت حق با امام آشكار از شما؟ فرمود: اى عمار! بخدا كه صدقه دادن پنهانى از صدقه دادن آشكارا بهتر است، و همچنين بخدا عبادت شما در پنهانى

متوكل بن هارون، راوى صحیفه سجادیه چنین مى‌گوید: یحیى بن زید بن على، نوه امام زین العابدین علیه السّلام را ملاقات كردم، در حالى كه عازم خراسان بود. به او سلام كردم و از حال پسر عموهایش در مدینه پرسید؛ خصوصا از عمویش امام باقر علیه السّلام مۆكد سۆال كرد و من وى را از حال ایشان با خبر ساختم

إليك يا محسن … يا محسن … يا مُهجة فاطمة … و قلب عليّ …. أيها الصبيب السكيب من الكوثر العذب … يا ظفيرة الشمس التي قطعتها أصابع الغدر و الظلم و الظلام … يا زُهرة ولدت مع الفجر و أطفأتها يد الجريمة … يا صيحة الحقّ المهدور …. و ضحيّة الهدي المسفوح بين الباب و الجدار … يا عذوبة

حضرت صاحب الامر علیه السلام و عجل الله فرجه  در بخشی از  حدیث  شریف فرمودند : أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ‏ الْفَرَجِ‏ فَإِنَ‏ ذَلِكَ‏ فَرَجُكُم‏  ترجمه : اکثر دعای شما باید براى تعجيل در فرج باشد كه همان فرج و گشايش شما است . 📚  منابع : كمال الدين و تمام النعمة  مرحوم شیخ صدوق اعلی الله درجة ، جلد ‏2، صفحه  485

در این حدیث شریف جریان شهادت حضرت صدیقه و بی حرمتی به امیرالمومنین و شهادت حضرت محسن علیهم السلام نقل میشود

امیر عالم علیه السلام بعد از دفن رسول خدا صلی الله علیه و آله شب ها حضرت صدیقه کبری و امام حسن و حسین علیهم السلام را همراه خود بر در خانه انصار و مهاجر می بردند و با آنها احتجاج می نمودند و یاد آوری میکردند فرمایشات رسول خدا صلی الله علیه و اله را و آنها هم تصدیق میکردند و متاسفانه در عمل خیانتکار بودند ..

رسول خدا صلی الله علیه و آله نفرین فرمودند بر عالمی که در مقابل بدعت با علم خود به مبارزه مشغول نشود