اوّلين بيعت كننده با ابوبكر بر روی منبر پیغمبر صلی الله علیه و آله
سلمان فارسی اعلی الله درجة گويد: هنگام غسل رسول خدا صلی الله علیه و آله جريان سقيفه را به گوش امیرالمؤمنین علیه السلام رساندم و اينكه الحال ابوبكر بر منبر رسول خدا صلی الله علیه و آله نشسته و مردم با او بيعت مىنمايند.
امیرالمومنین علی عليه السّلام فرمودند : اى سلمان، آيا مىدانى اوّل كسى كه با او بر منبر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله بيعت كرد كه بود؟ عرض كردم: نه، ولى او را در سقيفه بنى ساعده ديدم هنگامى كه انصار محكوم شدند، و اوّلين كسانى كه با او بيعت كردند مغيرة بن شعبة و سپس بشير بن سعيد و بعد ابو عبيده جرّاح و بعد عمر بن الخطاب و سپس سالم مولى ابى حذيفه و معاذ بن جبل بودند.فرمود: در باره اينان از تو سؤال نكردم، آيا دانستى هنگامى كه از منبر بالا رفت اوّل كسى كه با او بيعت كرد كه بود؟ عرض كردم: نه، ولى پيرمرد سالخورده اى كه بر عصايش تكيه كرده بود ديدم كه بين دو چشمانش جاى سجده اى بود كه پينه آن بسيار بريده شده بود! او بعنوان اولين نفر از منبر بالا رفت و تعظيمى كرد و در حالى كه مى گريست گفت:«سپاس خدايى را كه مرا نميرانيد تا ترا در اين مكان ديدم! دستت را (براى بيعت) باز كن».ابو بكر هم دستش را دراز كرد و با او بيعت كرد. سپس گفت: «روزى است مثل روز آدم»[۱]! و بعد از منبر پائين آمد و از مسجد خارج شد . امیرالمومنین عليه السّلام فرمودند: اى سلمان، مىدانى او كه بود؟ عرض كردم: نه، ولى گفتارش مرا ناراحت كرد، گوئى مرگ پيامبر صلى اللَّه عليه و آله را با شماتت و مسخره ياد مىكرد. حضرت فرمودند : او ابليس بود. خدا او را لعنت كند.
امیر عالم علیه السلام فرمودند : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله به من خبر داد كه ابليس و رؤساى اصحابش هنگام منصوب كردن آن حضرت مرا به امر خداوند در روز غدير خم حاضر بودند.
آن حضرت به مردم خبر داد كه من نسبت به آنان از خودشان صاحب اختيار ترم، و به ايشان دستور داد كه حاضران به غايبان برسانند.
(در آن روز) شياطين و مريدان از اصحاب ابليس رو به او كردند و گفتند: «اين امت، مورد رحمت قرار گرفته و حفظ شده اند، و ديگر تو و ما را بر اينان راهى نيست. چرا كه پناه و امام بعد از پيامبرشان به آنان شناسانده شد». ابليس غمگين[۲] و محزون رفت. امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : بعد از آن پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به من خبر داد و فرمودند : مردم در سقيفه بنى ساعده با ابو بكر بيعت مى كنند بعد از آنكه با حقّ ما و دليل ما استدلال كنند. سپس به مسجد مىآيند و اولين كسى كه بر منبر من با او بيعت خواهد كرد ابليس است كه به صورت پيرمرد سالخورده پيشانى پينه بسته چنين و چنان خواهد گفت. سپس خارج مىشود و اصحاب و شياطين و ابليسهايش را جمع مىكند. آنان به سجده مىافتند و مىگويند: «اى آقاى ما، اى بزرگ ما، تو بودى كه آدم را از بهشت بيرون كردى»! (ابليس) مىگويد: «كدام امت پس از پيامبرشان گمراه نشدند؟ هرگز! گمان كرده ايد كه من بر اينان سلطه و راهى ندارم؟ كار مرا چگونه ديديد هنگامى كه آنچه خداوند و پيامبرش در باره اطاعت او دستور داده بودند ترك كردند». و اين همان قول خداوند تعالى است كه وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ[۳]، «ابليس گمان خود را به آنان درست نشان داد و آنان به جز گروهى از مؤمنين او را متابعت كردند».
کتاب سلیم بن قیس صفحه ۲۲۱
الإحتجاج ج۱ صفحه ۱۸۸
[۱] اشاره به حيله شيطان نسبت به حضرت آدم عليه السّلام در بهشت است، و خود شيطان بيعت ابو بكر را به آن تشبيه كرده است.
[۲] « ب»: مأيوس.
[۳] سوره سبأ: آيه ۲۰.
آنان همچنان بر اعتقادخودسخت و محکمند و لذا شیعیان را مرتد و کافر و مشرک و غیره میدانند لذا پناه برخدا و توکل برخدا و شکایت بخدا از شیطان لعین