قَالَ: فَقُلْتُ لَهُ ذَاتَ يَوْمٍ: يَا سَيِّدِي، قَدْ وَقَعَ لِي اِخْتِيَارُ اَلْأَيَّامِ عَنْ سَيِّدِنَا اَلصَّادِقِ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) مِمَّا حَدَّثَنِي بِهِ اَلْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُطَهَّرٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ اَلدَّيْلَمِيِّ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ سَيِّدِنَا اَلصَّادِقِ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) فِي كُلِّ شَهْرٍ فَأَعْرِضُهُ عَلَيْكَ. فَقَالَ لِي: اِفْعَلْ، فَلَمَّا عَرَضْتُهُ عَلَيْهِ وَ صَحَّحْتُهُ، قُلْتُ لَهُ: يَا سَيِّدِي، فِي أَكْثَرِ هَذِهِ اَلْأَيَّامِ قَوَاطِعُ عَنِ اَلْمَقَاصِدِ لِمَا ذُكِرَ فِيهَا مِنَ اَلنَّحْسِ وَ اَلْمَخَاوِفِ، فَتَدُلُّنِي عَلَى اَلاِحْتِرَازِ مِنَ اَلْمَخَاوِفِ فِيهَا، فَإِنَّمَا تَدْعُونِي اَلضَّرُورَةُ إِلَى اَلتَّوَجُّهِ فِي اَلْحَوَائِجِ فِيهَا. فَقَالَ لِي: يَا سَهْلُ ، إِنَّ لِشِيعَتِنَا بِوَلاَيَتِنَا عِصْمَةً، لَوْ سَلَكُوا بِهَا فِي لُجَّةِ اَلْبِحَارِ اَلْغَامِرَةِ وَ سَبَاسِبِ اَلْبَيْدَاءِ اَلْغَائِرَةِ، بَيْنَ سِبَاعٍ وَ ذِئَابٍ، وَ أَعَادِي اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ، لَأَمِنُوا مِنْ مَخَاوِفِهِمْ بِوَلاَيَتِهِمْ لَنَا، فَثِقْ بِاللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)، وَ أَخْلِصْ فِي اَلْوَلاَءِ لِأَئِمَّتِكَ اَلطَّاهِرِينَ، وَ تَوَجَّهْ حَيْثُ شِئْتَ، وَ اِقْصِدْ مَا شِئْتَ. يَا سَهْلُ ، إِذَا أَصْبَحْتَ وَ قُلْتَ ثَلاَثاً:
أَصْبَحْتُ اَللَّهُمَّ مُعْتَصِماً بِذِمَامِكَ اَلْمَنِيعِ اَلَّذِي لاَ يُطَاوَلُ وَ لاَ يُحَاوَلُ، مِنْ شَرِّ كُلِّ طَارِقٍ وَ غَاشِمٍ مِنْ سَائِرِ مَا خَلَقْتَ وَ مَنْ خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِكَ اَلصَّامِتِ وَ اَلنَّاطِقِ، فِي جُنَّةٍ مِنْ كُلِّ مَخُوفٍ بِلِبَاسٍ سَابِغَةٍ، وَلاَءِ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ ، مُحْتَجِزاً مِنْ كُلِّ قَاصِدٍ لِي إِلَى أَذِيَّةٍ بِجِدَارٍ حَصِينٍ، اَلْإِخْلاَصِ فِي اَلاِعْتِرَافِ بِحَقِّهِمْ، وَ اَلتَّمَسُّكِ بِحَبْلِهِمْ جَمِيعاً، مُوقِناً بِأَنَّ اَلْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَ فِيهِمْ وَ بِهِمْ، أُوَالِي مَنْ وَالَوا، وَ أُجَانِبُ مَنْ جَانَبُوا، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، فَأَعِذْنِي اَللَّهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ كُلِّ مَا أَتَّقِيهِ، يَا عَظِيمُ، حَجَزْتُ اَلْأَعَادِيَ عَنِّي بِبَدِيعِ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ، إِنَّا «جَعَلْنٰا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنٰاهُمْ فَهُمْ لاٰ يُبْصِرُونَ»
وَ قُلْتَهَا عَشِيّاً ثَلاَثاً، حَصَلْتَ فِي حِصْنٍ مِنْ مَخَاوِفِكَ، وَ أَمْنٍ مِنْ مَحْذُورِكَ. فَإِذَا أَرَدْتَ اَلتَّوَجُّهَ فِي يَوْمٍ قَدْ حُذِّرْتَ فِيهِ، فَقَدِّمْ أَمَامَ تَوَجُّهِكَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ ، وَ اَلْمُعَوِّذَتَيْنِ ، وَ آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ ، وَ سُورَةَ اَلْقَدْرِ ، وَ آخِرَ آيَةٍ مِنْ آلِ عِمْرَانَ ، وَ قُلِ:
اَللَّهُمَّ بِكَ يَصُولُ اَلصَّائِلُ، وَ بِقُدْرَتِكَ يَطُولُ اَلطَّائِلُ، وَ لاَ حَوْلَ لِكُلِّ ذِي حَوْلٍ إِلاَّ بِكَ، وَ لاَ قُوَّةَ يَمْتَازُهَا ذُو قُوَّةٍ إِلاَّ مِنْكَ، بِصَفْوَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَ خِيَرَتِكَ مِنْ بَرِيَّتِكَ، مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ، وَ عِتْرَتِهِ وَ سُلاَلَتِهِ (عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ) صَلِّ عَلَيْهِمْ، وَ اِكْفِنِي شَرَّ هَذَا اَلْيَوْمِ وَ ضَرَرَهُ، وَ اُرْزُقْنِي خَيْرَهُ وَ يُمْنَهُ، وَ اِقْضِ لِي فِي مُتَصَرَّفَاتِي بِحُسْنِ اَلْعَاقِبَةِ وَ بُلُوغِ اَلْمَحَبَّةِ، وَ اَلظَّفَرِ بِالْأُمْنِيَّةِ، وَ كِفَايَةِ اَلطَّاغِيَةِ اَلْغَوِيَّةِ، وَ كُلَّ ذِي قُدْرَةٍ لِي عَلَى أَذِيَّةٍ، حَتَّى أَكُونَ فِي جُنَّةٍ وَ عِصْمَةٍ مِنْ كُلِّ بَلاَءٍ وَ نِقْمَةٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنَ اَلْمَخَاوِفِ فِيهِ أَمْناً، وَ مِنَ اَلْعَوَائِقِ فِيهِ يُسْراً، حَتَّى لاَ يَصُدَّنِي صَادٌّ عَنِ اَلْمُرَادِ، وَ لاَ يَحُلَّ بِي طَارِقٌ مِنْ أَذَى اَلْعِبَادِ، إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ، وَ اَلْأُمُورُ إِلَيْكَ تَصِيرُ، يَا مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ اَلسَّمِيعُ اَلْبَصِيرُ
ترجمه :
راوى گويد: روزى به حضرت امام هادی علیه السلام عرضه داشتم:آقاى من!حسن بن عبد اللّه بن مطهر از محمد بن سليمان ديلمى از پدرش از آقاى ما امام صادق عليه السّلام برايم روايت كردهاند كه در هر ماه روزهايى است كه از شروع به كار در آن ايام بايد برحذر بود.من آن روزها را بر شما عرضه مىدارم[تا نظر شما را بدانم]امام به من فرمود:اينچنين كن.پس هنگامى كه روزها را بر امام عرضه كردم و امام نيز آن را درست برشمرد عرضه داشتم:آقاى من در بيشتر اينروزها موانعى است كه ما را از رسيدن به هدف باز مىدارد چون ذكر شده است در اين ايام شومى و امور هراسانگيز وجود دارد.پس مرا بر [چگونگى]دورى از اين امور در اينروزها راهنمايى كن چون ضرورت مرا وادار مىكند كه در اينروزها به دنبال نياز خود حركت كنم.پس امام به من فرمود:اى سهل.همانا شيعيان ما به سبب ولايت ما در امان هستند و چنانچه در ژرفاى درياهاى عميق و اعماق بيابانهاى فرورفته ميان درندگان و گرگها و گروههاى جن و انس قرار بگيرند از هراس تمامى آنها به سبب پيروى ايشان از ما اهل بيت درامانند پس به خدا اطمينان داشته باش و ولايت خود را نسبت به امامان پاكت خالص گردان و به هركجا خواستى رو كن و هرچه مىخواهى انجام ده. اى سهل!هنگامى كه صبحدم سهبار گفتى:(خداوندا!صبح كردم درحالى كه به رشته بلند و محكم(توحيد)تو چنگ زدم كه هيچ رشته از آن بلندتر و محكمتر نيست كه از بدى هر نيرنگباز و دستانداز از هركه آفريدى و از بدى هرچه كه آفريدى چه خموش و چه گويا در امان باشم در سپرى كه همان لباس برازنده دوستى خاندان پيغمبرت باشد هر امر هراسناكى قرار گرفته و از هركس كه قصد آزار مرا دارد به سنگر استوار اعتراف به حق آنان و دست يازيدن به رشته محبت ايشان پناه بگيرم درحالى كه يقين دارم حق براى آنان و همراه ايشان و در[دست]آنها بوده و به سبب ايشان راه به حق توان يافت هركس را دوست دارند دوست مىدارم و از هركس دورى كنند دورى مىجويم پس بر محمد و خاندان او درود فرست و به وسيله آنان مرا از بدى هر آنچه از آن در هراسم پناه ده،اى بزرگ!دست دشمنان را به واسطه پديدآورنده آسمانها و زمين از خود كوتاه مىكنم(همانا ما پيش رو و پشتسرشان ديوارى كشيديم و ديدگانشان را پوشانديم كه نبينند)و اگر شبانگاه نيز سهبار اين كلمات را بر زبان آورى در پناهى از آنچه تو را به هراس مىافكند و ايمنى در برابر آنچه از آن برحذر هستى.پس چنانچه بخواهى در روزى كه از آن برحذر داشته شدهاى به امرى روى آورى پس پيش از اقدام به عمل بگو«ستايش از آن پروردگار جهانيان است»و دو سورۀ «فلق»و«ناس»و آية الكرسى و سوره قدر و آيه آخر از سوره آل عمران را بخوان و بگو: خداوندا!توانمندان به دست تو توانايى يافته و افزونمندان به قدرت تو افزونى مىيابند و هيچ قدرتمندى جز به وسيله تو توان ندارد و هيچ نيرومندى جز از جانب تو نيرويى ندارد كه بدان ممتاز گردد.به حق برگزيده آفريدگانت و انتخابشده مخلوقاتت،محمد پيامبرت و خاندان و فرزندانش بر آنان درود فرست و بدى اينروز و ضرر آن را از من بازدار.و نيكى و خير آن را روزىام ساز.و در كردارم خوشعاقبتى و رسيدن به محبت تو و دستيابى به آرزوها و كفايت در برابر سركشان گمراه و هر توانمندى كه قصد آزار مرا دارد قرار ده.تا در پناه و امنيتى از هر بلا و عقوبت باشم و براى من بهجاى هراس آن ايمنى و بهجاى گرفتارى جهان آسانى جايگزين فرما تا هيچ بازدارندهاى مرا از مردام بازندارد و هيچ آزارى از بندگان بر من وارد نشود.به درستى كه تو بر هر كارى توانايى و امور به سوى تو باز مىگردد اى كسى كه«هيچچيز همانند او نيست و او شنواى بيناست».
عالیه