﷽ بحار الأنوار ج۲۵ ص۱۶۹: عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: … يَجْعَلُ فِيهِ مَا يَشَاءُ وَ يُوجِبُ لَهُ بِذَلِكَ الطَّاعَةَ وَ الْوَلاَيَةَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ … وَ يَحْكُمُ لَهُ بِالطَّاعَةِ وَ ذَلِكَ لِأَنَّ الْإِمَامَةَ مِيرَاثُ الْأَنْبِيَاءِ وَ مَنْزِلَةُ الْأَصْفِيَاءِ وَ خِلاَفَةُ اَللَّهِ وَ خِلاَفَةُ رُسُلِ اَللَّهِ فَهِيَ عِصْمَةٌ وَ وَلاَيَةٌ وَ سَلْطَنَةٌ وَ هِدَايَةٌ وَ إِنَّهُ تَمَامُ الدِّينِ وَ رُجُحُ الْمَوَازِينَ
سیدی و مولای حضرت امام امیرالمؤمنین صلوات الله علیه در حدیثی طولانی مطالبی درباره امامت فرمودند تا رسیدند به اینجا : …و خداوند در وجود امام ، آنچه بخواهد قرار میدهد و با همین برگزیدن برای او اطاعت و ولایت بر جمیع خلق خویش را واجب میسازد … و خداوند فرمانبری از امام را واجب و حتمی میسازد و حکم اطاعتش را دربارهٔ همه قرار داده زیرا امامت میراث رسول الله (صلی الله علیه و آله) است و جایگاه برگزیدگان و خلافت خدا و خلافت فرستادگان خداست پس حقیقت آن عصمت و ولایت و سلطنت و هدایت است و اوست تمامکنندهٔ دین و سنگینکنندهٔ میزانها
دو معجره از امیرالمؤمنین علیه السلام
۱۴۰۰-۰۹-۰۷
روی آب رفتن مرد یهودی و ایمان آوردن او بعد از یافتن حقیقت قال: إن أمير المؤمنين عليه السّلام مرّ في طريق فسايره خيبري فمرّ بواد قد سال فركب الخيبري مرطه و عبر على الماء ثم نادى أمير المؤمنين عليه السّلام: يا هذا لو عرفت كما عرفت لجريت كما جريت، فقال له أمير المؤمنين: مكانك، ثم أومأ إلى الماء فجمد
