شهادت امام عسکری علیه السّلام
امام حسن عسکری علیه السّلام در سال ۲۶۰ ه’ در سن ۲۸ سالگی به دست معتمد عباسی به شهادت رسید.
(ارشاد: ج ۲، ص ۳۳۶. کشف الغمه: ج ۲، ص ۴۰۲. مستجاد: ص ۲۲۶. اقبال: ص ۵۹۸. فیض العلام: ص ۲۰۷. زاد المعاد: ص ۳۳۴. کافی: ج ۲، ص ۵۶۱.
مصباح کفعمی: ج ۲، ص ۵۹۶. بحار الانوار: ج ۹۵، ص ۳۵۶ ۳۵۵، ج ۵۰، ص ۳۳۴)
معتمد به عباسیین سفارش می کرد که بر آن حضرت تنگ بگیرند. صدوق می فرماید: معتمد چندین مرتبه امام عسکری علیه السّلام را حبس کرد. ۲۲ ساله بودند که حضرت امام هادی علیه السّلام به شهادت رسیدند، و مدت امامت آن حضرت شش سال بود. در شبی که فردای آن روز به شهادت رسیدند نامه های زیادی به مردم مدینه نوشته بودند.
(بحار الانوار: ج ۵، ص ۳۳۱)
هنگام نماز صبح، بعد از آنکه حضرت صاحب الزمان امام عصر علیه السّلام آن حضرت را وضو دادند ، به شهادت رسیدند.
(غیبت طوسی: ص ۱۶۴. زاد المعاد: ص ۳۳۴. کمال الدین: ص ۴۷۳)
وقتی مردم سامرا با خبر شدند، همه بازارها بسته شد و مردم کنار منزل آن حضرت جمع شدند. وزراء و اتباع خلیفه و بنی هاشم و علویات داخل منزل بودند. در سامرا صدای شیون و گریه از هر سو به گوش می رسید و قیامتی بر پا شده بود.
حضرت امام المهدی صاحب الزمان علیه السّلام آن حضرت را غسل داده بعد از کفن آن حضرت بدن مطهر را جهت نماز آوردند. جعفر برادر حضرت جلو آمد که بر بدن مبارک نماز بخواند. همین که خواست تکبیر بگوید امام زمان علیه السّلام در حالی که طفلی گندمگون، پیچیده موی، گشاده دندان مانند پاره ماه بود از حرم بیرون آمد و ردای جعفر را کشید و او را از آن مکان دور کرد و بر پدر بزرگوارش نماز خواند، و آن حضرت را نزد قبر پدر بزرگوارش حضرت هادی علیه السّلام دفن نمودند.
(فیض العلام: ص ۲۰۹)
جعفر این واقعه را برای معتمد نقل کرد. همه جا را در جستجوی حضرت گشتند، ولی اثری از آن حضرت ندیدند.
در سال شهادت امام عسکری علیه السّلام سال ۲۶۰ ه’ محدث جلیل جناب فضل بن شاذان نیشابوری از دنیا رحلت فرمود. او صاحب ۱۸۰ تألیف است و امام عسکری علیه السّلام سه بار بر او رحمت فرستاده اند.
