بســــــــــــــــــــــــم الله الرحمان الرحیم
کتاب اثبات سرقتهای شیخیه از احادیث (مصباح المعارف و الیقین هدایةً للمسترشدین)
این اثر، پژوهشی حدیثمحور است که در راستای اثبات سرقتهای پیدرپی و سریالی شیخیه از احادیث و اینکه انحصار مقام والای امامت بر قامت بیهمتای حضرات معصومین صلوات الله علیهم و تبیین اینکه ادعای چنین مقامی برای غیر ایشان، گزافهگویی و دروغی آشکار است به رشته تحریر درآمده و رسالت خود را تبیین دقیق تکالیف مؤمنان در دوران غیبت اعلی حضرت امام زمان ، حجة بن الحسن صلوات الله علیهما و عجل الله فرجه میداند. این نوشتار میکوشد تا کژاندیشیها و انحرافات فکری گروه شیخیه را در این دو مقوله بنیادین ، از دریچه انوار کلام حضرات معصومین صلوات الله علیهم به دقت واکاوی نموده و مورد نقد و بررسی حدیثی قرار دهد . در حقیقت، این پژوهش با نقل دقیقِ مستندات از کتب خود شیخیه، پرده از انحرافات عقیدتی آنان برمیدارد و با تکیه بر براهین متقن و به یاری احادیث نورانی حضرات معصومین صلوات الله علیهم، بطلان ادعاها و کژرویهای ایشان را به روشنی و با قاطعیت تمام به منصۀ ظهور میرساند.
همانطور که شیخیه بدعت گذار این موضوع بود که به شیعه هم میتوان امام گفت ، این اثر با تکیه بر احادیث اثبات مینماید که واژه و منصب قدسی «امام» و «امامت» و مقام تسلیم ، منحصراً بر قامت بی همتا و حقیقت نوریِ حضرات معصومین صلوات الله علیهم پوشیده و برازنده است و هرگز ردای این جایگاه الهی بر قامت غیرمعصوم پوشانده نمیشود تا بر مطالعه کننده گرامی، بطلان ادعاهای دونِ شأنِ عصمت آشکار گردد همچنین رسالت خود را تبیین دقیق تکالیف مؤمنان در دوران غیبت اعلی حضرت امام زمان ، حجة بن الحسن صلوات الله علیهما و عجل الله فرجه میداند.
شیخیه مدعی است که شناخت شخصی با عنوان نایب خاص در دوران غیبت تامه {کبری} امکانپذیر و واجب است و اگر شخصی او را نشناسد ، مُرده است به مرگ جاهلیت … { در صورت نشناختن از دوستي امام خارج است و كافر است} این مسئله بر پایهٔ احادیث متقن و معتبر بهدقت واکاوی و بهطور قاطع ابطال گردیده است؛ افزون بر آن، شواهد روایی مبرهن میسازد که واژهٔ «نایب خاص» هرگز در کلام حضرات معصومین صلوات الله علیهم برای فرستادگانشان بهکار نرفته و اطلاق این لفظ بر سفرا، خود از ابداعاتی است که بار معنایی سنگین و ناصوابی به همراه دارد؛ در حالی که عنوان اصیل آنان «سفیر» بوده که صرفاً با نصّ جلی و تصریح مشخص میگشتند؛ همچنانکه مطالعهکنندهٔ محترم با امعان نظر در روایات درمییابد، این سفرا حتی در مسائل معمولی نیز جانب احتیاط را رعایت نموده و امور را به محضر اعلی حضرت امام زمان، حجة بن الحسن صلوات الله علیهما و عجل الله فرجه ارجاع میدادند و هرگز رسالتِ پیامرسانی را فرونمینهادند و چیزی از نزد خویش نشر نمیدادند.
در این کتاب فصلی قرار دارد که با احادیث ثابت شده است ، علمای شیعه مفترض الطاعة نیستند و این مقام فقط مخصوص حضرات معصومین صلوات الله علیهم است و ادعای شیخیه این است که علمای شیعه و راویان حدیث ذاتاً مفترض الطاعه هستند…
اگر هر فرد شیخی با اقتدا به مشایخ شیخیه ، مدعی برترین شیوه در متابعت از حضرات معصومین صلوات الله علیهم باشد، ادعای او عاری از حقیقت است، مگر آنکه براهین و نصوصِ این کتاب را منصفانه واکاوی نموده و پس از آن اگر توانست بر ادعای خود باقی بماند؛ همانطور که قبلاً عرض شد ، این کتاب اثری مستند به احادیث است که سرقتهای شیخیه از احادیث و امام تراشی آنها ، ابتنای بر قیاسِ در دین، تقطیع هدفمند نصوص روایی و غصب آشکار شئونِ مختص به حضرات معصومین صلوات الله علیهم و ابداع و بدعت مفاهیم جدید در دین را برای شیخیه به اثبات میرساند…
خرید این کتاب از فروشگاه باسلام – کلیک کنید
خرید این کتاب از فروشگاه ایسام – کلیک کنید
— اصلاحیه کتاب ——————————-
تا کنون مطلبی در این مورد ثبت نشده است
—————————————————-