اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ ، وَ صَلِّ عَلَىٰ وَلِيِّ الْحَسَنِ وَ وَصِيِّهِ وَ وَارِثِهِ
خدایا بر محمد و اهلبیتش درود فرست، و بر ولیّ و جانشین و وارث حضرت امام حسن عسکری (علیه السلام) درود فرست
اَلْقَائِمِ بِأَمْرِكَ وَ الْغَائِبِ فِي خَلْقِكَ وَ الْمُنْتَظِرِ لِإِذْنِكَ
آن قیامکننده به فرمانت و پنهان در میان بندگانت و چشمانتظار اجازهات
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَ قَرِّبْ بُعْدَهُ وَ أَنْجِزْ وَعْدَهُ وَ أَوْفِ عَهْدَهُ
خدایا بر او درود فرست و دوریاش را نزدیک ساز و وعدهاش را به انجام رسان و عهدش را وفا کن
وَ اكْشِفْ عَنْ بَأْسِهِ حِجَابَ الْغَيْبَةِ وَ أَظْهِرْ بِظُهُورِهِ صَحَائِفَ الْمِحْنَةِ
و از نیرومندی و صلابتش پرده غیبت را کنار زن و به ظهورش صحیفههای آزمایش و محنت را آشکار ساز
وَ قَدِّمْ أَمَامَهُ الرُّعْبَ وَ ثَبِّتْ بِهِ الْقَلْبَ
و پیشاپیش او ترس و وحشت (در دل دشمنان) را قرار ده و به وسیله او دل (مؤمنان) را استوار و ثابتقدم بدار
وَ أَقِمْ بِهِ الْحَرْبَ وَ أَيِّدْهُ بِجُنْدٍ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ مُسَوَّمِينَ
و به دست او نبرد (با ستمگران) را برپا کن و او را به لشکری از فرشتگانِ نشاندار یاری و تأیید فرما
وَ سَلِّطْهُ عَلَىٰ أَعْدَاءِ دِينِكَ أَجْمَعِينَ وَ أَلْهِمْهُ أَنْ لاَ يَدَعَ مِنْهُمْ رُكْناً إِلاَّ هَدَّهُ وَ لاَ هَاماً إِلاَّ قَدَّهُ
و او را بر تمام دشمنان دینت چیره ساز و به او الهام فرما که هیچ پایه و ستونی از آنان را نگذارد جز اینکه درهم کوبد و هیچ سری را مگر آنکه دونیم کند
وَ لاَ كَيْداً إِلاَّ رَدَّهُ وَ لاَ فَاسِقاً إِلاَّ حَدَّهُ وَ لاَ فِرْعَوْنَ إِلاَّ أَهْلَكَهُ وَ لاَ سِتْراً إِلاَّ هَتَكَهُ
و هیچ نیرنگی را نگذارد مگر آنکه به خودشان بازگرداند و هیچ فاسق و بدکاری را مگر آنکه حدّ بزند و هیچ فرعونِ سرکشی را مگر آنکه هلاک سازد و هیچ پردهای (از اسرارشان) را مگر آنکه بدرد
وَ لاَ عَلَماً إِلاَّ نَكَّسَهُ وَ لاَ سُلْطَاناً إِلاَّ كَبَسَهُ وَ لاَ رُمْحاً إِلاَّ قَصَفَهُ
و هیچ پرچمی را مگر آنکه سرنگون نماید و هیچ قدرت و سلطنتی را مگر آنکه درهم کوبد و مقهور سازد و هیچ نیزهای را مگر آنکه بشکند
وَ لاَ مِطْرَداً إِلاَّ خَرَقَهُ وَ لاَ جُنْداً إِلاَّ فَرَّقَهُ
و هیچ نیزه کوتاهی (زوبینی) را مگر آنکه بشکافد و خرد کند و هیچ لشکری را مگر آنکه پراکنده سازد
وَ لاَ مِنْبَراً إِلاَّ أَحْرَقَهُ وَ لاَ سَيْفاً إِلاَّ كَسَرَهُ وَ لاَ صَنَماً إِلاَّ رَضَّهُ وَ لاَ دَماً إِلاَّ أَرَاقَهُ
و هیچ منبری (از منابر باطل و ظلمه) را مگر آنکه بسوزاند و هیچ شمشیری را مگر آنکه بشکند و هیچ بتی را مگر آنکه خرد و متلاشی سازد و هیچ خونی (از ستمگران) را مگر آنکه بریزد
وَ لاَ جَوْراً إِلاَّ أَبَادَهُ وَ لاَ حِصْناً إِلاَّ هَدَمَهُ
و هیچ ستمی را نگذارد مگر آنکه نابودش سازد و هیچ دژ و قلعهای را مگر آنکه ویران کند
وَ لاَ بَاباً إِلاَّ رَدَمَهُ وَ لاَ قَصْراً إِلاَّ خَرَّبَهُ وَ لاَ مَسْكَناً إِلاَّ فَتَّشَهُ
و هیچ دروازهای را مگر آنکه مسدود سازد و هیچ کاخی را مگر آنکه خراب کند و هیچ مسکن و پناهگاهی را مگر آنکه بازرسی نماید
وَ لاَ سَهْلاً إِلاَّ أَوْطَأَهُ وَ لاَ جَبَلاً إِلاَّ صَعَدَهُ
و هیچ زمین همواری را مگر آنکه زیر گامهای سپاه خود قرار دهد و هیچ کوهی را مگر آنکه بر فراز آن برآید
وَ لاَ كَنْزاً إِلاَّ أَخْرَجَهُ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و هیچ گنجی را نگذارد مگر آنکه بیرونش آورد، به مهربانیات ای مهربانترین مهربانان.
📚 مصباح المتهجّد: ص٤٠٥
📚جمالالأسبوع: ص٤٩٣
📚 البلدالأمين: ص٣٠٦
📚 بحار الأنوار , جلد۹۱ , صفحه۷۳
