موضوع : شرح نزول دعای علوی مصری که برای دفع دشمن است

برای مشاهده دعا به صفحه ۳۴۰۱ مراجعه شود

دعای علوی مصری یكی از دعاهای شریف و عظیم الشأن است كه امام زمان صلواة الله  علیه و عجل الله تعالی فرجه    آن را به یكی از سادات بزرگوار به نام محمدبن علی كه سلسله نسبش به امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) می رسیده و در مصر ساكن بوده است، یاد داده اند؛ و از این رو به دعای علوی مصری مشهور شده است.

این دعا در كتاب شریف مهج الدعوات، تألیف مرحوم سیدبن طاووس اعلی الله درجة   و  در  کتاب شریف  بحارالانوار  مرحوم مجلسی اعلی الله درجة   نقل شده است. امام زمان علیه السلام   شیوه خواندن این دعا را به محمدبن علی مصری این گونه آموزش دادند: «در شب جمعه بپاخیز و غسل كن و نماز شب را انجام بده؛ پس از سجده شكر دو زانو بنشین، و با حال تضرع و زاری این دعا را بخوان»(بحارالانوار، ج۹۲، ص۲۶۷)

توضیح بیشتر از  کتاب  شریف  مهج الدعوات :

در شوال سنه سیصد و نود و شش نوشته شده است، شرح دعاى مشهور به علوى‏ مصرى‏ را به این عبارت یافتم كه این دعائى است كه آن را سید ما حضرت امام مهدى  صلوات اللَّه علیه      در خواب به مردى از شیعیان و پیروان خود تعلیم كرده است و آن شخص مظلوم بود. پس خداى تعالى او را از آن ظلم خلاصى داد و دشمن او را بقتل رسانید. به ما ابو على احمد بن محمّد بن حسین بن اسحق بن جعفر بن محمّد علوى‏ عریضى به حران حدیث نمود و او گفته كه حدیث نمود به من محمّد بن على علوى‏ حسینى ساكن به مصر آنكه بر من امر عظیمى و اندوه شدیدى از جانب حاكم مصر وارد شد و اراده داشت كه مرا بنزد احمد بن طولون بفرستد. پس من از مصر به قصد حج بیرون آمدم و چون از حج فارغ گشتم، متوجّه به عراق شده اراده زیارت روضه مولاى خود حضرت امام حسین بن على صلوات اللَّه علیهما را نمودم از جهت آنكه به مرقد آن حضرت پناه گیرم و التجا برم و از شدّت قهر و غضب آن شخص  در امان باشم كه از او مى‏ترسیدم. پس چون به كربلاى معلّا رسیدم پانزده روز در حائر مقیم گشتم و پیوسته در شب و روز دعا مى‏كردم و زارى مى‏نمودم تا آنكه بر من حضرت صاحب الامر   مهدی علیه السلام  و دوست خداى رحمان در میان خواب و بیدارى ظاهر شد و به من فرمودند  كه: به تو حضرت امام حسین علیه السلام مى‏فرماید كه اى پسر من آیا تو از فلان شخص مى‏ترسى؟ در جواب گفتم: بلى زیرا كه او اراده دارد آنكه مرا هلاك نماید. پس به سوى آقاى خود پناه آورده ‏ام تا آنكه به او شكوه نمایم از آنچه به من اراده دارد. پس فرمودند كه: چرا خداى خود را و خداى پدران خود را به دعائى نخوانى كه خدا را به آن دعا ، پیغمبران پیش خواندند هر گاه ایشان را محنتى و شدّتى روى مى‏نمود، پس خداى تعالى آن محنت را از ایشان به بركت این دعا برطرف مى‏نمود. من گفتم: كدام است آن دعائى كه ایشان مى‏خواندند؟ پس آن حضرت فرمودند كه: هر گاه شب جمعه شود غسل كن و بعد از فراغ از نماز شب سجده شكر به جاى آور، چون سر از سجده بر دارى بر دو زانوى خود بنشین و این دعا را بخوان. محمّد بن على گوید كه و همچنین آن حضرت را دیدم كه در میان خواب و بیدارى در همان وقت تا به پنج شب متعاقب مرا آمدند و بر من این دعا را تكرار نمودند تا آنكه آن را حفظ نمودم و دیگر نیامدند. و چون شب جمعه شد پس من غسل كردم و جامه ‏هاى پاكیزه پوشیدم و بوى خوش استعمال نمودم و نماز شب كردم و سجده شكر بجاى آوردم و به دو زانوى خود نشسته خداى عزّ و جلّ را به این دعا خواندم. پس چون شب شنبه شد آن حضرت مرا آمدند و فرمودند: بدرستى كه دعاى تو مستجاب شد و دشمن تو كشته گردید وقتى كه تو از خواندن دعا فارغ شدى به امر همان شخص كه مى‏خواست كه ترا به سوى او بفرستد از جهت آنكه ترا بقتل رساند. راوى گوید كه چون صبح شد سید و مولاى خود حضرت امام حسین علیه السلام را وداع نمودم و از آنجا بیرون آمده متوجّه مصر شدم. پس چون به ولایت أردن رسیدم كه از توابع مصر است و اراده داشتم كه به مصر روم. كسى را [یكى‏] از همسایگان خود را در مصر دیدم كه مردى مؤمن بود و حكایت نمود كه خصم من به امر احمد بن طولون هلاك شد. پس او را در صبح یافتند كه سر او را از پى سر در شب جمعه بریده ‏اند و امر نمود كه او را به رود نیل انداختند و چون داخل مصر شدم به من جماعتى از اهل بیت و برادران و دوستان من خبر دادند آنكه او كشته شده بود در وقتى كه من از خواندن این دعا فارغ شده بودم، همچنان كه به من مولاى من حضرت صاحب الامر صلوات اللَّه علیه خبر داد. پس بعد از آن راوى آن دعا را مذكور نمود.